Początki zespołu Bon Jovi sięgają wczesnych lat osiemdziesiątych. Wówczas to John Bongiovi, Amerykanin włoskiego pochodzenia, zatrudnił się w studiu nagraniowym Power Station należącym do jego kuzyna, Tony’ego Bongiovi. Dzięki jego wsparciu, Johnowi udało się nagrać taśmy demo z udziałem muzyków sesyjnych, produkcją zgodził się zająć Billy Squier. Materiał z tej sesji nagraniowej został ostatnio wydany, bez potwierdzenia Jona, m. in. na płycie The Power Station Years - 1980-1983. Jedną z piosenek wtedy nagranych była Runaway. Dzięki niej Bongiovi wygrał zorganizowany przez lokalną stację radiową konkurs dla debiutantów. Zachęcony tym sukcesem utorzył w 1982 r. zespół pod nazą John Bongiovi And The Wild Ones. W skład grupy wszedł dawny kolega Jona z liceum - David Rahbaum, z którym wcześniej współpracował w zespol The Atlantic City Expressway. Basitą został członek Phantom’s Opera i The Message - Alec JohnSuch, zaś perkusistą Tico Torres - doświaczony muzyk sesyjny (brał udział w naraniach m. in. Milesa Davisa i Chucka Berry’ego). Na starcie gitarzystą został Dave “The Snake” Sabo (późniejszy założyciel Skid Row), natomiast szybko został zastąpiony pzez Richie’go Samborę , mającego na swym koncie nagrania w składzie zesołów Mercy i Duke Williams And The Extremes, kolegę Such’a z The Message. Muzycy szybko zdobyli doradztwo wytwórni Mercury Records, należącej do światowego giganta wydawniczego - PolyGram. Pod jej wpływem John zmienił swe nazwisko na Bon Jovi, co przyjęto też za nazwę dla całego zespołu jako krótszą i bardziej przemawiającą od pierwotnej. Już wkrótce zespół miał propozyje otwierania koncertów ZZ Top,Whitesnake, Scorpions i Kiss oraz dodatkowo kontrakt nagraniowy w kieszeni. Pierwszy długogrający album powstały w 1984 został zatytułowany po prostu Bon Jovi. Jego produkcją zajął się Lance Quinn. Muzyka na nim zawarta nie była zbytnio odkrywcza, ale mimo tego płyta osiągnęła ponad milionowy nakład. Jako ciekawostkę należy przypomnieć, że Jon Bon Jovi,żeby skoncentrować się na nagrywaniu tej płyty, musiał zrezygnować z głównej roli w filmie Footloose. Idąc za ciosem grupa prędko nagrała następny album, zatytułowany 7800??° Fahrenheit (tytuł nawiązywał do temperatury wewnątrz wulkanu podczas erupcji), wykonany ponownie przez Lance’a Quina. Niestety, płyta spotkała się z niechętnym przyjęciem krytyków. Angielski magazyn muzyczny Kerrang! określił ją wręcz jako “nieudolną imitację Bon Jovi jakie poznaliśmy przedtem i pokochaliśmy”… Grupa promowała nagrania wystęując wraz z Ratt, zaś płytę ponownie zakupiło ponad milion kontrahentów.

http://www.sklepzzabawkami.szczecin.pl/2009/06/29/bon-jovi/

data: 20-02-2010 | szczegóły

Początki zespołu Bon Jovi sięgają wczesnych lat osiemdziesiątych. Wtedy to John Bongiovi, Amerykanin włoskiego pochodzenia, zatrudnił się w studiu nagraniowym Power Station należącym do jego kuzyna, Tony’ego Bongiovi. Dzięki jego wsparciu, Johnowi udało się nagrać taśmy demo z udziałem muzyków sesyjnych, produkcją zgodził się zająć Billy Squier. Materiał z tej sesji nagraniowej został ostatnimi czasy wydany, bez potwierdzenia Jona, m. in. na płycie The Power Station Years - 1980-1983. Jedną z piosenek wówczas nagranych była Runaway. Dzięki niej Bongiovi wygrał zorganizowany poprzez lokalną stację radiową konkurs dla debiutantów. Zachęcony tym sukcesem utorzył w 1982 r. zespół pod nazą John Bongiovi And The Wild Ones. W skład grupy wszedł dawny kolega Jona z liceum - David Rahbaum, z którym wcześniej współpracował w zespol The Atlantic City Expressway. Basitą został członek Phantom’s Opera i The Message - Alec JohnSuch, zaś perkusistą Tico Torres - doświaczony muzyk sesyjny (brał udział w naraniach m. in. Milesa Davisa i Chucka Berry’ego). Początkowo gitarzystą został Dave “The Snake” Sabo (późniejszy założyciel Skid Row), jednak szybko został zastąpiony pzez Richie’go Samborę , mającego na swym koncie nagrania w składzie zesołów Mercy i Duke Williams And The Extremes, kolegę Such’a z The Message. Muzycy prędko zdobyli doradztwo wytwórni Mercury Records, należącej do światowego giganta wydawniczego - PolyGram. Pod jej wpływem John zmienił swe nazwisko na Bon Jovi, co przyjęto też za nazwę dla całego zespołu jako krótszą i bardziej przemawiającą od pierwotnej. Już wkrótce zespół miał propozyje otwierania koncertów ZZ Top,Whitesnake, Scorpions i Kiss , a oprócz tego kontrakt nagraniowy w kieszeni. 1-wszy długogrający album powstały w 1984 został zatytułowany zwyczajnie Bon Jovi. Jego produkcją zajął się Lance Quinn. Muzyka na nim zawarta nie była zbytnio odkrywcza, ale mimo tego płyta osiągnęła ponad milionowy nakład. Jako ciekawostkę powinno się przypomnieć, że Jon Bon Jovi,by skoncentrować się na nagrywaniu tej płyty, musiał zrezygnować z głównej roli w filmie Footloose. Idąc za ciosem grupa prędko nagrała następny album, zatytułowany 7800??° Fahrenheit (tytuł nawiązywał do temperatury wewnątrz wulkanu podczas erupcji), wyprodukowany ponownie przez Lance’a Quina. Niestety, płyta spotkała się z niechętnym przyjęciem krytyków. Brytyjski magazyn muzyczny Kerrang! określił ją dosłownie jako “nieudolną imitację Bon Jovi jakie poznaliśmy przedtem i pokochaliśmy”… Grupa promowała nagrania wystęując wraz z Ratt, zaś płytę ponownie zakupiło ponad milion nabywców.

http://wspaniale.wrycz.com/tag/bon-jovi/

data: 20-02-2010 | szczegóły

Odpowiedź zespołu na krytykę była miażdżąca: longplay Slippery When Wet był jedną z najlepiej sprzedających się płyt roku 1987. Był to jednocześnie jednen z niewielu hardrockowych albumów, którym udało się osiągnąć pierwsze miejsce na liście tygodnika Billboard. Z tej teraz płyty pochodził 1-wszy europejski przebój You Give Love A Bad Name. Ale dopiero następny singiel stał się przebojem wypasioną. Był nim Livin’ On A Prayer, do tej pory uważany za jedną z najlepszych piosenek zespołu. Aż niełatwo uwierzyć, że zespół miał spore dylematy z wydaniem Slippery When Wet. Tytuł jest ostrzeżeniem, jakie można spostrzec na amerykańskich autostradach albo basenach, jednak nie stąd pochodziła inspiracja nazwania w ten metodę płyty. Podobno w trakcie sesji nagraniowej muzycy odwiedzili pewien klub striptizowy, gdzie tancerki polewały się wodą i nawzajem mydliły (ufff…). Zostały takie śliskie, gdy zostały mokre!!! Zespół zaraz wiedział, że to wyśmienity tytuł dla płyty rockowej. Album otrzymał stosowną okładkę: zbliżenie biustu porządnie “obdarowanej przez naturę” kobiety. Jednakże obrazek ten wzbudził protesty organizacji zajmującej się walką z seksizmem. Pod jej naciskiem na okładce znalazł się niedużo wyszukany obrazek, jaki widzimy na dzień obecny. Pierwotna wersja okładki miała być dostępna jedynie poza Stanami Zjednoczonymi… Slippery When Wet sprzedano do tej pory w ponad 24 (!!!) milionach kopii. Producentem albumu był Bruce Fairbarn, znany z współpracy m. in. z Aerosmith. W pisaniu piosenek Bon Jovi emu i Samborze pomógł Desmond Child - autor wielkiego hitu Kiss - I Was Made For Loving You (od tej pory ma on swój udział w powstaniu każdej płyty Bon Jovi). Status supergwiazdy został potwierdzony poprzez zaproszenie zespołu do udziału w festiwalu Monsters Of Rock pośród takich gwiazd jak Metallica, Anthrax czy Iron Maiden. Związana z tym koncertem anegdota mówi, że rozentuzjazmowany Jon Bon Jovi podszedł do Larsa Ulricha i Jamesa Hetfielda z Metalliki proponując wspólny występ. W odpowiedzi usłyszał tylko wiązankę niezbyt miłych słów. Jak się okazało w tym momencie w czasie występu Metalliki Bon Jovi przez parę minut krążyli w helikopterach nad stadionem, na którym odbywał się koncert. Hałas wydawany poprzez maszyny dał się grającemu zespołowi nieco we znaki…

http://www.robak.pustynny.com/2009/06/bon-jovi/

data: 20-02-2010 | szczegóły

Początki zespołu Bon Jovi sięgają wczesnych lat osiemdziesiątych. Wówczas to John Bongiovi, Amerykanin włoskiego pochodzenia, zatrudnił się w studiu nagraniowym Power Station należącym do jego kuzyna, Tony’ego Bongiovi. Dzięki jego wsparciu, Johnowi udało się nagrać taśmy demo z udziałem muzyków sesyjnych, produkcją zgodził się zająć Billy Squier. Materiał z tej sesji nagraniowej został w ostatnim czasie wydany, bez potwierdzenia Jona, m. in. na płycie The Power Station Years - 1980-1983. Jedną z piosenek wówczas nagranych była Runaway. Dzięki niej Bongiovi wygrał zorganizowany poprzez lokalną stację radiową konkurs dla debiutantów. Zachęcony tym sukcesem utorzył w 1982 r. zespół pod nazą John Bongiovi And The Wild Ones. W skład grupy wszedł dawny kolega Jona z liceum - David Rahbaum, z którym wcześniej współpracował w zespol The Atlantic City Expressway. Basitą został członek Phantom’s Opera i The Message - Alec JohnSuch, zaś perkusistą Tico Torres - doświaczony muzyk sesyjny (brał udział w naraniach m. in. Milesa Davisa i Chucka Berry’ego). Na sam początek gitarzystą został Dave “The Snake” Sabo (późniejszy założyciel Skid Row), natomiast prędko został zastąpiony pzez Richie’go Samborę , mającego na swym koncie nagrania w składzie zesołów Mercy i Duke Williams And The Extremes, kolegę Such’a z The Message. Muzycy prędko zdobyli wsparcie wytwórni Mercury Records, należącej do światowego giganta wydawniczego - PolyGram. Pod jej wpływem John zmienił swe nazwisko na Bon Jovi, co przyjęto także za nazwę dla całego zespołu jako krótszą i bardziej przemawiającą od pierwotnej. Już wkrótce zespół miał propozyje otwierania koncertów ZZ Top,Whitesnake, Scorpions i Kiss oraz kontrakt nagraniowy w kieszeni. 1szy długogrający album powstały w 1984 został zatytułowany po prostu Bon Jovi. Jego produkcją zajął się Lance Quinn. Muzyka na nim zawarta nie była zbytnio odkrywcza, niemniej jednak pomimo tego płyta osiągnęła ponad milionowy nakład. Jako ciekawostkę powinno się przypomnieć, że Jon Bon Jovi,żeby skoncentrować się na nagrywaniu tej płyty, musiał zrezygnować z głównej roli w filmie Footloose. Idąc za ciosem grupa prędko nagrała następny album, zatytułowany 7800??° Fahrenheit (tytuł nawiązywał do temperatury wewnątrz wulkanu w trakcie erupcji), wykonany ponownie przez Lance’a Quina. Niestety, płyta spotkała się z niechętnym przyjęciem krytyków. Brytyjski magazyn muzyczny Kerrang! określił ją dosłownie jako “nieudolną imitację Bon Jovi jakie poznaliśmy przedtem i pokochaliśmy”… Grupa promowała nagrania wystęując wraz z Ratt, zaś płytę ponownie zakupiło ponad milion klientów.

http://www.gainward.eu/bon-jovi-2

data: 21-02-2010 | szczegóły

Odpowiedź zespołu na krytykę była miażdżąca: longplay Slippery When Wet był jedną z najlepiej sprzedających się płyt roku 1987. Był to równocześnie jednen z niewielu hardrockowych albumów, którym udało się osiągnąć pierwsze miejsce na liście tygodnika Billboard. Z tej właśnie płyty pochodził 1-wszy europejski przebój You Give Love A Bad Name. Ale dopiero następny singiel stał się przebojem profesjonalną. Był nim Livin’ On A Prayer, do tej pory uważany za jedną z najlepszych piosenek zespołu. Aż niełatwo uwierzyć, że zespół miał spore kłopoty z wydaniem Slippery When Wet. Tytuł jest ostrzeżeniem, jakie można zobaczyć na amerykańskich autostradach albo basenach, jednakże nie stąd pochodziła inspiracja nazwania w ten sposób płyty. Podobno w trakcie sesji nagraniowej muzycy odwiedzili pewien klub striptizowy, gdzie tancerki polewały się wodą i nawzajem mydliły (ufff…). Zostały takie śliskie, gdy zostały mokre!!! Zespół zaraz wiedział, że to dobry tytuł dla płyty rockowej. Album otrzymał stosowną okładkę: zbliżenie biustu porządnie “obdarowanej poprzez naturę” kobiety. Jednak obrazek ten wzbudził protesty organizacji zajmującej się walką z seksizmem. Pod jej naciskiem na okładce znalazł się niewiele wyszukany obrazek, jaki widzimy dziś. Pierwotna wersja okładki miała być dostępna wyłącznie oprócz Stanami Zjednoczonymi… Slippery When Wet sprzedano do tej pory w ponad 24 (!!!) milionach kopii. Producentem albumu był Bruce Fairbarn, znany z współpracy m. in. z Aerosmith. W pisaniu piosenek Bon Jovi emu i Samborze pomógł Desmond Child - autor wielkiego hitu Kiss - I Was Made For Loving You (od tej pory ma on swój udział w powstaniu każdej płyty Bon Jovi). Status supergwiazdy został potwierdzony przez zaproszenie zespołu do udziału w festiwalu Monsters Of Rock pośród takich gwiazd jak Metallica, Anthrax czy Iron Maiden. Związana z tym koncertem anegdota mówi, że rozentuzjazmowany Jon Bon Jovi podszedł do Larsa Ulricha i Jamesa Hetfielda z Metalliki proponując wspólny występ. W odpowiedzi usłyszał tylko wiązankę niezbyt miłych słów. Jak się okazało w tym momencie w czasie występu Metalliki Bon Jovi poprzez parę minut krążyli w helikopterach nad stadionem, na którym odbywał się koncert. Hałas wydawany przez maszyny dał się grającemu zespołowi nieco we znaki…

http://www.kwiaty.wielun.pl/2009/06/26/bon-jovi/

data: 21-02-2010 | szczegóły

Początki zespołu Bon Jovi sięgają wczesnych lat osiemdziesiątych. Wtedy to John Bongiovi, Amerykanin włoskiego pochodzenia, zatrudnił się w studiu nagraniowym Power Station należącym do jego kuzyna, Tony’ego Bongiovi. Dzięki jego wsparciu, Johnowi udało się nagrać taśmy demo z udziałem muzyków sesyjnych, produkcją zgodził się zająć Billy Squier. Materiał z tej sesji nagraniowej został niedawno wydany, bez zgody Jona, m. in. na płycie The Power Station Years - 1980-1983. Jedną z piosenek wówczas nagranych była Runaway. Dzięki niej Bongiovi wygrał zorganizowany przez lokalną stację radiową konkurs dla debiutantów. Zachęcony tym sukcesem utorzył w 1982 r. zespół pod nazą John Bongiovi And The Wild Ones. W skład grupy wszedł dawny kolega Jona z liceum - David Rahbaum, z którym wcześniej współpracował w zespol The Atlantic City Expressway. Basitą został członek Phantom’s Opera i The Message - Alec JohnSuch, zaś perkusistą Tico Torres - doświaczony muzyk sesyjny (brał udział w naraniach m. in. Milesa Davisa i Chucka Berry’ego). Na start gitarzystą został Dave “The Snake” Sabo (późniejszy założyciel Skid Row), jednak prędko został zastąpiony pzez Richie’go Samborę , mającego na swym koncie nagrania w składzie zesołów Mercy i Duke Williams And The Extremes, kolegę Such’a z The Message. Muzycy śpiesznie zdobyli wsparcie wytwórni Mercury Records, należącej do światowego giganta wydawniczego - PolyGram. Pod jej wpływem John zmienił swe nazwisko na Bon Jovi, co przyjęto też za nazwę dla całego zespołu jako krótszą i bardziej przemawiającą od pierwotnej. Już wkrótce zespół miał propozyje otwierania koncertów ZZ Top,Whitesnake, Scorpions i Kiss , a ponadto kontrakt nagraniowy w kieszeni. Pierwszy długogrający album powstały w 1984 został zatytułowany po prostu Bon Jovi. Jego produkcją zajął się Lance Quinn. Muzyka na nim zawarta nie była zbytnio odkrywcza, niemniej jednak pomimo tego płyta osiągnęła ponad milionowy nakład. Jako ciekawostkę trzeba przypomnieć, że Jon Bon Jovi,ażeby skoncentrować się na nagrywaniu tej płyty, musiał zrezygnować z głównej roli w filmie Footloose. Idąc za ciosem grupa szybko nagrała następny album, zatytułowany 7800??° Fahrenheit (tytuł nawiązywał do temperatury wewnątrz wulkanu podczas erupcji), wyprodukowany ponownie poprzez Lance’a Quina. Niestety, płyta spotkała się z niechętnym przyjęciem krytyków. Angielski magazyn muzyczny Kerrang! określił ją wręcz jako “nieudolną imitację Bon Jovi jakie poznaliśmy uprzednio i pokochaliśmy”… Grupa promowała nagrania wystęując wraz z Ratt, zaś płytę ponownie zakupiło ponad milion nabywców.

http://posz.pl/tag/bon-jovi/

data: 21-02-2010 | szczegóły

Odpowiedź zespołu na krytykę była miażdżąca: longplay Slippery When Wet był jedną z najlepiej sprzedających się płyt roku 1987. Był to równocześnie jednen z niewielu hardrockowych albumów, którym udało się osiągnąć pierwsze miejsce na liście tygodnika Billboard. Z tej właśnie płyty pochodził 1szy europejski przebój You Give Love A Bad Name. Ale dopiero następny singiel stał się przebojem najwyższej klasy. Był nim Livin’ On A Prayer, do tej pory uważany za jedną z najlepszych piosenek zespołu. Aż niełatwo uwierzyć, że zespół miał spore kłopoty z wydaniem Slippery When Wet. Tytuł jest ostrzeżeniem, jakie można ujrzeć na amerykańskich autostradach lub basenach, jednak nie stąd pochodziła inspiracja nazwania w ten metodę płyty. Podobno podczas sesji nagraniowej muzycy odwiedzili pewien klub striptizowy, gdzie tancerki polewały się wodą i nawzajem mydliły (ufff…). Były takie śliskie, gdy zostały mokre!!! Zespół w tej samej chwili wiedział, że to genialny tytuł dla płyty rockowej. Album otrzymał stosowną okładkę: zbliżenie biustu porządnie “obdarowanej przez naturę” kobiety. Jednak obrazek ten wzbudził protesty organizacji zajmującej się walką z seksizmem. Pod jej naciskiem na okładce znalazł się mało wyszukany obrazek, jaki widzimy aktualnie. Pierwotna wersja okładki miała być dostępna wyłącznie oprócz Stanami Zjednoczonymi… Slippery When Wet sprzedano do tej pory w ponad 24 (!!!) milionach kopii. Producentem albumu był Bruce Fairbarn, znany z współpracy m. in. z Aerosmith. W pisaniu piosenek Bon Jovi emu i Samborze pomógł Desmond Child - autor wielkiego hitu Kiss - I Was Made For Loving You (od tej pory ma on swój udział w powstaniu każdej płyty Bon Jovi). Status supergwiazdy został potwierdzony przez zaproszenie zespołu do udziału w festiwalu Monsters Of Rock pośród takich gwiazd jak Metallica, Anthrax czy Iron Maiden. Związana z tym koncertem anegdota mówi, że rozentuzjazmowany Jon Bon Jovi podszedł do Larsa Ulricha i Jamesa Hetfielda z Metalliki proponując wspólny występ. W odpowiedzi usłyszał tylko wiązankę niezbyt miłych słów. Jak się okazało w tym momencie w czasie występu Metalliki Bon Jovi poprzez parę minut krążyli w helikopterach nad stadionem, na którym odbywał się koncert. Hałas wydawany poprzez maszyny dał się grającemu zespołowi nieco we znaki…

http://www.presell.net.pl/2009/07/01/bon-jovi/

data: 21-02-2010 | szczegóły

Odpowiedź zespołu na krytykę była miażdżąca: longplay Slippery When Wet był jedną z najlepiej sprzedających się płyt roku 1987. Był to równocześnie jednen z niewielu hardrockowych albumów, którym udało się osiągnąć pierwsze miejsce na liście tygodnika Billboard. Z tej właśnie płyty pochodził 1-szy europejski przebój You Give Love A Bad Name. Ale dopiero następny singiel stał się przebojem wypasioną. Był nim Livin’ On A Prayer, do tej pory uważany za jedną z najlepszych piosenek zespołu. Aż trudno uwierzyć, że zespół miał spore problemy z wydaniem Slippery When Wet. Tytuł jest ostrzeżeniem, jakie można zobaczyć na amerykańskich autostradach lub basenach, jednak nie stąd pochodziła inspiracja nazwania w ten sposób płyty. Podobno podczas sesji nagraniowej muzycy odwiedzili pewien klub striptizowy, gdzie tancerki polewały się wodą i nawzajem mydliły (ufff…). Były takie śliskie, gdy zostały mokre!!! Zespół od razu wiedział, że to dobry tytuł dla płyty rockowej. Album otrzymał stosowną okładkę: zbliżenie biustu porządnie “obdarowanej poprzez naturę” kobiety. Jednak obrazek ten wzbudził protesty organizacji zajmującej się walką z seksizmem. Pod jej naciskiem na okładce znalazł się niewiele wyszukany obrazek, jaki widzimy dzisiaj. Pierwotna wersja okładki miała być dostępna tylko oprócz Stanami Zjednoczonymi… Slippery When Wet sprzedano do tej pory w ponad 24 (!!!) milionach kopii. Producentem albumu był Bruce Fairbarn, znany z współpracy m. in. z Aerosmith. W pisaniu piosenek Bon Jovi emu i Samborze pomógł Desmond Child - autor wielkiego hitu Kiss - I Was Made For Loving You (od tej pory ma on swój udział w powstaniu każdej płyty Bon Jovi). Status supergwiazdy został potwierdzony przez zaproszenie zespołu do udziału w festiwalu Monsters Of Rock pomiędzy takich gwiazd jak Metallica, Anthrax czy Iron Maiden. Związana z tym koncertem anegdota mówi, że rozentuzjazmowany Jon Bon Jovi podszedł do Larsa Ulricha i Jamesa Hetfielda z Metalliki proponując wspólny występ. W odpowiedzi usłyszał jedynie wiązankę niezbyt miłych słów. Jak się okazało w tej chwili w czasie występu Metalliki Bon Jovi przez parę minut krążyli w helikopterach nad stadionem, na którym odbywał się koncert. Hałas wydawany poprzez maszyny dał się grającemu zespołowi nieco we znaki…

http://www.dobre-artykuly.infoslask.eu/bon-jovi/

data: 21-02-2010 | szczegóły

Początki zespołu Bon Jovi sięgają wczesnych lat osiemdziesiątych. Wtedy to John Bongiovi, Amerykanin włoskiego pochodzenia, zatrudnił się w studiu nagraniowym Power Station należącym do jego kuzyna, Tony’ego Bongiovi. Dzięki jego wsparciu, Johnowi udało się nagrać taśmy demo z udziałem muzyków sesyjnych, produkcją zgodził się zająć Billy Squier. Materiał z tej sesji nagraniowej został ostatnimi czasy wydany, bez zgody Jona, m. in. na płycie The Power Station Years - 1980-1983. Jedną z piosenek wówczas nagranych była Runaway. Dzięki niej Bongiovi wygrał zorganizowany przez lokalną stację radiową konkurs dla debiutantów. Zachęcony tym sukcesem utorzył w 1982 r. zespół pod nazą John Bongiovi And The Wild Ones. W skład grupy wszedł dawny kolega Jona z liceum - David Rahbaum, z którym wcześniej współpracował w zespol The Atlantic City Expressway. Basitą został członek Phantom’s Opera i The Message - Alec JohnSuch, zaś perkusistą Tico Torres - doświaczony muzyk sesyjny (brał udział w naraniach m. in. Milesa Davisa i Chucka Berry’ego). Na starcie gitarzystą został Dave “The Snake” Sabo (późniejszy założyciel Skid Row), jednakże prędko został zastąpiony pzez Richie’go Samborę , mającego na swym koncie nagrania w składzie zesołów Mercy i Duke Williams And The Extremes, kolegę Such’a z The Message. Muzycy śpiesznie zdobyli wsparcie wytwórni Mercury Records, należącej do światowego giganta wydawniczego - PolyGram. Pod jej wpływem John zmienił swe nazwisko na Bon Jovi, co przyjęto także za nazwę dla całego zespołu jako krótszą i bardziej przemawiającą od pierwotnej. Już wkrótce zespół miał propozyje otwierania koncertów ZZ Top,Whitesnake, Scorpions i Kiss oraz dodatkowo kontrakt nagraniowy w kieszeni. 1-wszy długogrający album powstały w 1984 został zatytułowany zwyczajnie Bon Jovi. Jego produkcją zajął się Lance Quinn. Muzyka na nim zawarta nie była zbytnio odkrywcza, niemniej jednak mimo tego płyta osiągnęła ponad milionowy nakład. Jako ciekawostkę powinno się przypomnieć, że Jon Bon Jovi,żeby skoncentrować się na nagrywaniu tej płyty, musiał zrezygnować z głównej roli w filmie Footloose. Idąc za ciosem grupa prędko nagrała następny album, zatytułowany 7800??° Fahrenheit (tytuł nawiązywał do temperatury wewnątrz wulkanu w trakcie erupcji), wyprodukowany ponownie poprzez Lance’a Quina. Niestety, płyta spotkała się z niechętnym przyjęciem krytyków. Angielski magazyn muzyczny Kerrang! określił ją dosłownie jako “nieudolną imitację Bon Jovi jakie poznaliśmy wcześniej i pokochaliśmy”… Grupa promowała nagrania wystęując wraz z Ratt, zaś płytę ponownie zakupiło ponad milion kontrahentów.

http://www.gabinet.bieszczady.pl/2009/07/06/bon-jovi/

data: 21-02-2010 | szczegóły

Odpowiedź zespołu na krytykę była miażdżąca: longplay Slippery When Wet był jedną z najlepiej sprzedających się płyt roku 1987. Był to jednocześnie jednen z niewielu hardrockowych albumów, którym udało się osiągnąć pierwsze miejsce na liście tygodnika Billboard. Z tej w tym momencie płyty pochodził 1-wszy europejski przebój You Give Love A Bad Name. Niemniej jednak dopiero następny singiel stał się przebojem wypasioną. Był nim Livin’ On A Prayer, do tej pory uważany za jedną z najlepszych piosenek zespołu. Aż nieprosto uwierzyć, że zespół miał spore problemy z wydaniem Slippery When Wet. Tytuł jest ostrzeżeniem, jakie można ujrzeć na amerykańskich autostradach lub basenach, jednak nie stąd pochodziła inspiracja nazwania w ten metodę płyty. Podobno podczas sesji nagraniowej muzycy odwiedzili pewien klub striptizowy, gdzie tancerki polewały się wodą i nawzajem mydliły (ufff…). Zostały takie śliskie, gdy były mokre!!! Zespół w tej samej chwili wiedział, że to bardzo dobry tytuł dla płyty rockowej. Album otrzymał stosowną okładkę: zbliżenie biustu porządnie “obdarowanej poprzez naturę” kobiety. Jednak obrazek ten wzbudził protesty organizacji zajmującej się walką z seksizmem. Pod jej naciskiem na okładce znalazł się niedużo wyszukany obrazek, jaki widzimy dziś. Pierwotna wersja okładki miała być dostępna tylko poza Stanami Zjednoczonymi… Slippery When Wet sprzedano do tej pory w ponad 24 (!!!) milionach kopii. Producentem albumu był Bruce Fairbarn, znany z współpracy m. in. z Aerosmith. W pisaniu piosenek Bon Jovi emu i Samborze pomógł Desmond Child - autor wielkiego hitu Kiss - I Was Made For Loving You (od tej pory ma on swój udział w powstaniu każdej płyty Bon Jovi). Status supergwiazdy został potwierdzony przez zaproszenie zespołu do udziału w festiwalu Monsters Of Rock wśród takich gwiazd jak Metallica, Anthrax czy Iron Maiden. Związana z tym koncertem anegdota mówi, że rozentuzjazmowany Jon Bon Jovi podszedł do Larsa Ulricha i Jamesa Hetfielda z Metalliki proponując wspólny występ. W odpowiedzi usłyszał jedynie wiązankę niezbyt miłych słów. Jak się okazało w tym momencie w czasie występu Metalliki Bon Jovi przez parę minut krążyli w helikopterach nad stadionem, na którym odbywał się koncert. Hałas wydawany przez maszyny dał się grającemu zespołowi nieco we znaki…

http://opowiadam.com/bon-jovi/17575

data: 21-02-2010 | szczegóły