Interesował się życiem chłopów oraz dodatkowo robotników i występował w ich obronie. Krytykował kapitalistów, choćby tylko tych, którzy byli zachłanni i nieuczciwi. Zajmował się różnymi problemami ekonomicznymi, a nawet sprawami nauk przyrodniczych i ścisłych. Pragnąc, żeby młodzież wychowywano w kulcie dla wiedzy, wypowiadał się za moralnością i etyka świecką. Lata siedemdziesiąte i osiemdziesiąte XIX w są najbardziej płodnym okres w życiu Świętochowskiego. Napisał wiele. Najbardziej cenionym poprzez krytyków dramatem jest jego sztuka pt. Duchy, w które zawarł wykład ewolucyjnej teorii rozwoju ludzkiego, wskazywał, że postęp  dokonuje się za sprawa szlachetnych i oświeconych jednostek. Z jego nowel najlepsze przetrwały próbę czasu i do tej pory nie straciły własnej atrakcyjności, jak przykładowo. Chawa Rubin, Demian Capienko, Oddechy. Świętochowski i jego młodzi koledzy z Przeglądu Tygodniowego rezygnowali ze zrywów zbrojnych, jako dojścia do samodzielnego bytu państwowego i wytyczali drogi, po których kroczyć miało społeczeństwo, żeby w ustaleniach niewoli narodowej walczyć o rozwój gospodarczy i cywilizacyjny , a oprócz tego stopniowo przystosowywać się do założeń gospodarczych i społecznych kapitalizmu. Rozwój w ujęciu Świętochowskiego posiada charakter nawet uniwersalny, uważany jest, jako skuteczny sposób likwidowania zacofania gospodarczego i technicznego; jego przejaw w nauce i myśli społecznej przynieść może rozkwit kultury , a ponadto przyczynić się do rozwiązania, istniejących sprzeczności. O ile chodzi o oświatę i wychowanie, to uważał, że postęp zagwarantuje społeczeństwu wykształcenie osób  światłych racjonalnie uformowanym światopoglądzie, skutecznych w działaniu, przezornych i wyrobionych społecznie. W starciach publicystycznych między przedstawicielami szlacheckiego konserwatyzmu, ciętymi wypowiedziami w Przeglądzie Tygodniowym wyszydzał ich i wstecznictwo. Chociaż uważał, że człowiek oświecony nie powinien się wiązać z żadną warstwą, to pragnął uzyskać dla idei postępu wszystkich. Był przekonany, że wówczas społeczeństwo może osiągnąć wyższy poziom cywilizacji i dobrobytu. Na gruncie polskim pozytywizm był przede wszystkim prądem umysłowym i społecznym, reprezentowanym przez demokratyczną inteligencję. Jego szermierzami byli głównie publicyści i literaci, którzy zapoczątkowali odwrót od romantyzmu zarówno literaturze - jak i  polityce. W imię postępu społecznego zwalczali zacofanie gospodarcze i kulturalne i wypowiadali się za demokratyzacja stosunków społecznych na ziemiach polskich.

http://www.panel.domenapubliczna.info/

data dodania wpisu: 18-09-2010

Keywords: blog, panel, tekstowy