Insulina to ten hormon w naszym organiźmie, który jest odpowiedzialny za obniżenie poziomu cukru we krwi. U zdrowego człowieka produkują ją komórki beta trzustki, jednak cukrzycy muszą sobie ją podawać w postaci zastrzyków, gdyż u nich doszło do zatrzymania pracy owych kmórek. Ze względu na pochodzenie, insulinę możemy podzielić na dwa typy: zwierzęcą (wołową i wieprzową)i ludzką (półsyntetyczną, produkowana z wykorzystaniem inżynierii genetycznej, analog). W Polsce leczy się cukrzyków insuliną ludzką, którą można zakupić w aptekach na receptę. Ponieważ jest to lek, który podtrzymuje nas przy życiu, został przydzielony na niego ryczałt i jedno opakowanie insuliny średnio wymaga dużo pieniędzy 2,50zł. Ze względu na działanie biotechnologia została podzielona na cztery rodzaje. Insulina działająca bezpośrednio - analogi insuliny krótkodziałającej. >> hemoglobina glikowana Charakterystyka działania: Czas funkcjonowania 4 godziny Początek funkcjonowania po 10 minutach Szczyt funkcjonowania w gronie 1 a 2 drugą godziną Insulina krótko działająca - insulina krystaliczna zawsze przezroczysta. >> Actrapid >> Humulina R >> Insuman Rapid Charakterystyka funkcjonowania: Czas działania 6 godziny Początek funkcjonowania po 30 minutach Szczyt funkcjonowania pomiędzy 1,pięć a 2,pięć drugą godziną Insulina o przedłużonym dziłaniu - za każdym razem jest mętna, przed uzyciem nalezy ją wymieszać. >> Insulatard >> Protaphan >> Humulina N >> Insuman Basal Charakterystyka działania: Czas działania 22 godziny Początek działania po 2 godzinach Szczyt działania wśród 5 a 12 drugą godziną Insulina o najdłuższym czasie funkcjonowania - antybiotyki są mętne, nalezy je wymieszać przed wstrzyknięciem. >> Humulin U >> Ultratard Charakterystyka działania: Czas działania 28 godziny Początek działania po 4 godzinach Szczyt działania wśród 8 a 24 drugą godziną Zastrzyki z isnulin są na ogół niewiele bolesne i śpiesznie mozna się do takiego stopnia natężenia bólu przyzwyczaić. Do takich zabiegów potrzebujemy stosownego przyrządu zwanego PENem. Z wyglądu przypomina pióro do pisania, tyle że zamiast atramentu ma nabój z insuliną zwany penfilem. Jest to urządzenie dużo praktyczniejsze i bardziej precyzyjne od używanych jeszcze czasami i w obecnym czasie strzykawek, które powoli zaczynają zanikać. I bardzo dobrze. Dlaczego? Otóż: >> nie należy nabierać insuliny przed jej kazdym podaniem; >>insulina w penfilach jest lepiej chroniona, nie psuje się w temperaturze do 25ºC; >> igła w penie jest znacznie cińsza i zastrzyki sa mniej bolesne (osoby szczupłe powinny używać igieł o długości 8mm i śrenicy 0,25-0,33mm, natomiast otyłe o długości 12-13mm i średnicy 0,33-0,36mm); >> nie przypomina wyglądem strzykawki (można go trzymać w kieszeni marynarki czy kurtki) >> dokładnie podaje tyle insuliny, ile nastawiłeś specjalnym pokrętłem Isulinę należy podawać domięśniowo lub podskórnie. Trzeba chwycić palcami fałd skóry i wbić igłę pod katem 45º u osób szczupłych lub 90º u osób otyłych. Takie zastrzyki wykonuje się w pięć różnych miejsc na ciele. Są to: brzuch, ramiona (skąd insulina wchłania się najszybciej), uda, łopatki (gdzie insulina wchłania się wolniej , a oprócz tego pośladki (z których wchłania się najwolniej).Na szybkość wchłaniania insuliny wpływają także i inne czynniki, takie jak: aktywność fizyczna , a oprócz tego temperatura ciała, gdzie szybkosć wchłonięcia się zwiększa. Penfily w bardzo wielu przypadkach przechowuje się w najcieplejszym miejscu lodówki albo zimą w temperaturze pokojowej. Jak stwierdzić, czy insulina się zepsuła? Jeżeli w fiolce pojawią się grudki albo insulina krótkodziałająca zmętnieje, powinno się ją wyrzucić. Absolutnie nie wolno jej wstrzykiwać! Diabetologia insuliną może pójść jakby tu ująć, takimi dwo torami: albo wybierzemy intensywną insulinoterapia albo zdecydujemy się jednak na klonwencjonalną. Czym one się różnią? Otóż w tej pierwszej robi się zastrzyki przed każdym priorytetowym posiłkiem i można dostosowywać sobie ilość WW. Jednak ta 2-ga chociaż jest bardziej wygodniejsza (zastrzyki tylko rano i wieczorem) to nie umożliwia nam na edycję ilości WW , a oprócz tego na odpowiednie kontrolowanie choroby. Konwencjonalną używa się w zdecydowanej większości przypadków u nieznacznych dzieci lub tych, które w chwili obecnej co zachorowały na cukrzyca, natomiast na intensywną przechodzi młodzież i wszyscy ludzie dorośli. Naturalnie dawka na życie nie jest jedna na całe życie. W zależności od ilosci zjadanych WW, naszej aktywnosci fizycznej, stresu czy zlecenia organizmu na insulinę, moze ona ulegać ciągłym zmianom.

http://bioton.pl/

data: 22-02-2010 | szczegóły

Dzisiejsza biotechnologia wykazuje, że podatność na cukrzycę typu 1 i 2 jest dziedziczna. Wydaje się jednak, że nawet u tych, którzy odziedziczą skłonność do cukrzycy typu 1 konieczny jest czynnik środowiskowy któremu może zapobiec insulinoterapia. Typ 1 jest wywoływany przez pewne infekcje (przede wszystkim wirusowe) albo (u mniejszej grupy pacjentów), przez stres albo ekspozycję środowiskową (m.in. na leki i niektóre związki chemiczne). Jako możliwe czynniki środowiskowe podejrzewano wirusy czy białka mleka krowiego. Istnieją własne podatności genetyczne na oczywiste czynniki, które mogą wywołać cukrzycę, co powiązano z konkretnymi genotypami HLA. Prawdopodobnie za podatność odpowiada wiele genów. Uprzednio przejawiające się przypadki są zazwyczaj silniej uwarunkowane genetycznie - jeśli jedno spośród bliźniąt jednojajowych zachorowało przed 6 rokiem życia, drugie zachorowało w 60% przypadków. Gdy choroba objawiła się po 25 roku życia, rodzeństwo zachorowało wyłącznie w pięć% przypadków. Nieduża część ludzi z cukrzycą typu 1 ma zmutowany gen, który jest przyczyną cukrzycy MODY.Typ 2 posiada silniejsze powiązanie z dziedziczeniem. Krewni pierwszego stopnia osoby chorej na cukrzycę rodzaju 2 mają znacznie większe ryzyko powstania cukrzycy tego typu. Im więcej chorych krewnych się ma, tym większe ryzyko. W przypadku wystąpienia choroby u jednego z bliźniąt jednojajowych, ryzyko wystąpienia u drugiego jest bliskie 100%. Jednymi z genów mających znaczenie dla rozwoju cukrzycy typu 2 są KCNJ11, który koduje kanał potasowy wysepek wrażliwy na ATP, Kir6.2 , a ponadto TCF7L2, który reguluje ekspresję genu proglukagonu a co za tym idzie produkcję peptydu przypominającego glukagon-1. Oprócz tego, dla samej otyłości (która jest osobnym składnikiem ryzyka cukrzycy rodzaju 2) dziedziczenie posiada duże znaczenie. Bardzo podobnie jak w typie 1, uważa się, że za podatność odpowiada wiele genów.Różne zespoły o podłożu genetycznym mogą też przebiegać z cukrzycą, jak np dystrofia miotoniczna , a ponadto choroba Friedreicha. Zespół Wolframa jest zaburzeniem neurodegeneracyjnym dziedziczonym autosomalnie recesywnie, którego pierwsze objawy pojawiają się w dzieciństwie. Należą do nich: moczówka prosta, cukrzyca rodzaju 1, atrofia nerwu wzrokowego , a oprócz tego głuchota

http://www.bioton.pl/

data: 29-05-2010 | szczegóły

Zjawiskiem bardzo niepokojącym jest wg lekarzy coraz większa liczba diabetyków wśród coraz młodszych pacjentów. Nie są oni ofiarami przypadku, zakażenia ani wirusa, ale stylu życia. - Wzrost zachorowań na cukrzycę dotyczy przede wszystkim cukrzycy typu 2 będącej zawsze domeną ludzi dorosłych, głównie starszych wiekiem. Obecnie jednak atakuje ona osoby coraz młodsze, włącznie z nastolatkami i dziećmi. To konsekwencja nieprawidłowego odżywiania i trybu życia - złe nawyki żywieniowe, zbyt mało wysiłku fizycznego prowadzą do otyłości, ta zaś - do cukrzycy typu 2. W cukrzycy typu 1 gwałtownie natomiast rozwijają się takie objawy, jak: wzmożone pragnienie i oddawanie dużych ilości moczu (nieraz do 5 litrów) na dobę, osłabienie, senność, utrata wagi mimo dobrego apetytu.

http://poradnia.pl/o-tym-sie-mowi/cukrzyca/1669-cukrzyca-przyczyny-objawy-leczenie

data: 21-06-2010 | szczegóły

Na pytanie o insulinę większość z nas odpowie, że to lek podawany diabetykom, czyli chorym na cukrzycę. O tym, że zdrowy organizm sam ją produkuje, że jest to białko, hormon wytwarzany przez trzustkę, wiemy lub nie. Z pewnością jednak nad tym się nie zastanawiamy. W żywym organizmie, niczym w laboratorium, zachodzi tyle różnorakich procesów, a dzieje się to poza i niezależnie od naszej świadomości. Dopiero jakaś „awaria”, zakłócenia w przebiegu tych procesów, przypominają nam o istnieniu poszczególnych narządów i o roli, jaką każdy z nich spełnia. Gdy trzustka nie pracuje jak należy i wydziela za mało insuliny lub też wcale jej nie produkuje, to podnosi się poziom stężenia cukru we krwi. Rozwija się wówczas cukrzyca, którą leczy się, uzupełniając organiczny niedobór insuliny.

http://poradnia.pl/o-tym-sie-mowi/cukrzyca/1198-cukrzyca-jak-ja-rozpoznac-i-leczyc

data: 21-06-2010 | szczegóły

Cukrzyca, to w rzeczywistości przewlekłe, najróżnorodniejsze zaburzenia metaboliczne węglowodanów, a wtórnie - tłuszczów i białek. W chorobie nieleczonej jej objawem jest podwyższony poziom glukozy we krwi, częstokroć również w moczu. W Polsce choruje na nią 2 miliony osób. Niemało. Prawda natomiast jest taka, że statystyki nie uwzględniają wszystkich, bowiem bardzo wiele osób nie wie, że choruje na cukrzycę - bo ta lubi ukrywać się za maską! - Czy ten brak świadomości może być dla chorego groźny? - Nawet bardzo. Cukrzyca jest bowiem jednym z podstawowych czynników mających wpływ na postęp miażdżycy, nadciśnienia i zaburzeń gospodarki tłuszczowej - to słowa endokrynologa, prof. dr. hab. Zbigniewa Szybińskiego.

http://poradnia.pl/o-tym-sie-mowi/cukrzyca

data: 29-06-2010 | szczegóły

Na cukrzycę, przewlekłą chorobę metaboliczną, cierpi w Polsce ponad 2 mln osób. Polega ona na zaburzeniu produkowania i wydzielania insuliny - hormonu wytwarzanego przez komórki trzustki. Jest on odpowiedzialny za prawidłowe stężenie cukru we krwi i dostarczanie odpowiedniej ilości glukozy do komórek. Brak insuliny powoduje niedożywienie komórek, co ma znaczący wpływ na funkcjonowanie całego organizmu. Cukrzyca może powodować groźne dla zdrowia i życia powikłania, jak choroby sercowo-naczyniowe, choroby nerek czy narządu wzroku. Metody leczenia choroby polegają, w zależności od typu, na przestrzeganiu diety, zdrowym trybie życia, doustnym przyjmowaniu leków antycukrzycowych (cukrzyca typu II) lub - w zaawansowanej chorobie lub cukrzycy typu I - insuliny.

http://poradnia.pl/o-tym-sie-mowi/cukrzyca/419-cukrzyca-i-insulinoterapia

data: 06-07-2010 | szczegóły

Zjawiskiem bardzo niepokojącym jest wg lekarzy coraz większa liczba diabetyków wśród coraz młodszych pacjentów. Nie są oni ofiarami przypadku, zakażenia ani wirusa, ale stylu życia. - Wzrost zachorowań na cukrzycę dotyczy przede wszystkim cukrzycy typu 2 będącej zawsze domeną ludzi dorosłych, głównie starszych wiekiem. Obecnie jednak atakuje ona osoby coraz młodsze, włącznie z nastolatkami i dziećmi. To konsekwencja nieprawidłowego odżywiania i trybu życia - złe nawyki żywieniowe, zbyt mało wysiłku fizycznego prowadzą do otyłości, ta zaś - do cukrzycy typu 2. W cukrzycy typu 1 gwałtownie natomiast rozwijają się takie objawy, jak: wzmożone pragnienie i oddawanie dużych ilości moczu (nieraz do 5 litrów) na dobę, osłabienie, senność, utrata wagi mimo dobrego apetytu.

http://poradnia.pl/o-tym-sie-mowi/cukrzyca/536-cukrzyca-objawy-powiklania

data: 17-07-2010 | szczegóły